اصلی ترین زیرساخت توسعه کشورهای مستقل توانمندی دفاعی است.
تجربه تاریخی در روند توسعه و پیشرفت کشورها نشان میدهد که توانمندی دفاعی و امنیت پایدار، زیربناییترین زیرساخت توسعه کشورهای مستقل است نه یکی از ابعاد آن. توسعه، در معنای پایدار خود، مستلزم انباشت سرمایه مادی، انسانی و نهادی در افق بلندمدت است و چنین انباشت و برنامهریزی تنها در شرایطی ممکن میشود که زیست سیاسی ـ اقتصادی کشور از ثبات و امنیت برخوردار باشد. از این منظر، امنیت دیگر محصول توسعه نیست، بلکه شرط فعالکننده آن است؛ یعنی متغیری که امکان پیوند خوردن مؤلفههای اقتصادی، اجتماعی و فناورانه را در یک مسیر پایدار فراهم میسازد.