در بستر جنگ های مدرن امروزی، کسب پیروزی، نیازمند مؤلفهای تعیینکننده به نام سلاح راهبردی است. سلاح راهبردی همان برگ برنده یا به تعبیر استراتژیستها ؛عوضکننده بازی است که میتواند بنبستهای میدان نبرد را شکسته و اراده یک طرف را بر دیگری تحمیل کند.قدرتهای غربی سالهاست که سلاح راهبردی خود را در جنگهای متعارف، بر پایه تهاجم هوایی سنگین و دقیق و جنگندههای پنهانکار تعریف کردهاند و در سطح نامتعارف، به زرادخانههای هستهای تکیه دارند. اما جمهوری اسلامی ایران در مواجهه با این ابرقدرتها، به تعریفی نوین و بومی از سلاح راهبردی دست یافته است.
تحولات اخیر نظامی در جهان، از جمله جنگ اوکراین، درس های بزرگی برای همه داشته است . دیدیم که چگونه استفاده از پهپادهای انتحاری ارزانقیمت و دقیق که گفته میشود روسیه با بهرهگیری از فناوریهای شاهد ۱۳۶ ایران به کار گرفته، توانسته است معادلات میدانی را علیه ارتشهای مجهز به تسلیحات گرانقیمت ناتو تغییر دهد. این همان مصداق بارز سلاح راهبردی در عصر جدید است؛ ابزاری که بتواند با هزینه کم، تأثیر ویرانگر و فلجکننده داشته و سامانههای پدافندی چند میلیون دلاری را به چالش بکشد.
برای ایران که در کانون تهدیدات آمریکا و اسرائیل قرار دارد، دستیابی به چنین سلاحی امری حیاتی بوده آنهم در نبردهای مدرنِ دورایستا، که دشمن با اتکا به جنگندههای نسل پنجم مانند اف-۳۵، قصد دارد بدون دیده شدن، عمق خاک ما را شخم بزند. پاسخ راهبردی ما به این تهدید، طراحی ترکیبی هوشمندانه از موشکهای نقطهزن، پهپادهای انتحاری و هوش مصنوعی است. این ترکیب فناورانه، عملاً همان کارکردی را دارد که دشمن از جنگندههای فوقپیشرفتهاش انتظار دارد،یعنی عبور از پدافند و انهدام دقیق اهداف حیاتی در کشور ما . با این تفاوت که ما برای این کار نیازی به خلبان، فرودگاههای عظیم و خریدهای چند میلیارد دلاری نداریم.
از منظر اقتصاد جنگ نیز موشک های دقیق و قدرتمند یک شاهکار صرفه جویی به شمار می روند . صنعت موشکی و پهپادی ایران، متکی بر دانش و هوش بومی است؛ یعنی زیرساخت آن در داخل خاک کشور است، با تحریم از بین نمیرود و با خرابکاری متوقف نمیشود. مهمتر اینکه، این سلاح هزینه نبرد را برای دشمن غیرقابل تحمل میکند. وقتی دشمن مجبور است برای زدن یک پهپاد چند هزار دلاری، یک یا چند موشک رهگیر چند میلیون دلاری شلیک کند، عملاً در یک جنگ فرسایشی اقتصادی گرفتار شده است که بازنده قطعی آن خواهد بود.
