تحلیلگران و کارشناسان سیاسی محور مقاومت با بررسی دقیق تحولات اخیر منطقه، بر این باورند که توانمندی موشکی ایران در جنگ ۱۲ روزه، به مثابه یک کاتالیزور قدرتمند سیاسی، تأثیرات عمیقی بر معادلات داخلی کشورهای منطقه، به ویژه عراق، بر جای گذاشت. برآیند این تحلیلها نشان میدهد که فضای روانی و سیاسی حاکم بر انتخابات اخیر پارلمانی عراق، به شدت تحت تأثیر اقتدار موشکی ایران و شکست هیمنه نظامی اسرائیل قرار داشت. پیروزی قاطع جریانهای نزدیک به محور مقاومت در این انتخابات، بازتابی مستقیم از احیای غرور اسلامی و اعتماد به نفس ملی است که پس از مشاهده توان بازدارندگی ایران در جنگ ۱۲ روزه، در رگهای جامعه عراق جاری شد.
این رویداد نظامی، با خنثیسازی جنگ روانی غرب، به مردم عراق نشان داد که تکیه بر گفتمان مقاومت، تنها راهکار عملی برای حفظ حاکمیت و دفع تهدیدات خارجی است. از دیدگاه ناظران سیاسی، یکی از مهمترین متغیرهای تأثیرگذار بر نتایج انتخابات عراق، شکست استراتژیهای آمریکا و متحدان منطقهایاش در ایجاد دوقطبیهای کاذب و ترسیم چهرهای ناکارآمد از جریان مقاومت بود. محافل غربی و برخی کشورهای منطقه با سرمایهگذاریهای کلان رسانهای و فشارهای سیاسی طی دو سال گذشته، تلاش داشتند تا با القای ناامیدی و تهدید به جنگ، مردم عراق را از صندوقهای رأی دور کرده یا آرای آنها را به سمت جریانهای سازشکار منحرف سازند. اما شاهکار موشکی ایران در جنگ ۱۲ روزه، این محاسبات را بر هم زد. این عملیات با اثبات پوشالی بودن گنبد آهنین و ناکارآمدی تکنولوژی نظامی غرب در برابر اراده مقاومت، الگوی عینی موفقیت را پیش چشم رأیدهندگان عراقی قرار داد. در نتیجه، مردم عراق با مشارکت هوشمندانه بیش از ۵۵ درصد و انتخابی راهبردی، به جریانهایی رأی دادند که همسو با این الگوی پیروز بودند، و بدین ترتیب، طرحهای پیچیده سفارتخانههای غربی برای مهندسی افکار عمومی را نقش بر آب کردند.
نکته قابل تامل در تحلیلهای کارشناسان، ظهور پدیدههای نوین سیاسی در عراق متأثر از این فضای حماسی است. جریانهای مقاومتی نوظهور مانند صادقون که با پرچم شفاف مقاومت وارد کارزار انتخابات شدند، توانستند دوشادوش جریانهای سنتی، آرای قابل توجهی را کسب کنند. این اقبال عمومی نشان میدهد که “مقاومت” از یک مفهوم صرفاً نظامی فراتر رفته و به یک مطالبه سیاسی و اجتماعی تبدیل شده است. تحلیلگران معتقدند که همبستگی اسلامی ایجاد شده پس از جنگ ۱۲ روزه، مرزهای جغرافیایی را درنوردید و مردم عراق را به این یقین رساند که امنیت و ثبات کشورشان در گرو تقویت جبهه مقاومت و طرد نیروهای بیگانه است. در واقع، موشکهای ایرانی علاوه بر اهداف نظامی در سرزمینهای اشغالی ، زیربنای فکری و تبلیغاتی مخالفان مقاومت در عراق را نیز ویران کردند.
اجماع تحلیلگران بر این است که پارلمان آینده عراق، پارلمانی با مختصات “مقاومتی” خواهد بود. این پیروزی سیاسی، مکمل پیروزی نظامی در جنگ ۱۲ روزه است و نشان میدهد که قدرت سخت ایران در میدان نبرد، به تولید قدرت نرم و سرمایه سیاسی برای متحدانش در منطقه منجر شده است. شکستخوردگان اصلی این آوردگاه، آمریکا و رژیم صهیونیستی هستند که نتوانستند مانع از تثبیت جایگاه جریان مقاومت در ساختار قدرت عراق شوند. بنابراین، میتوان گفت که جنگ ۱۲ روزه، نقطهعطفی بود که مسیر آینده سیاسی عراق را به نفع استقلالطلبی و همگرایی منطقهای تغییر داد و ثابت کرد که پیروزی در میدان نظامی، ضامن پیروزی در میدان دیپلماسی و صندوقهای رأی است.
