جنگ، آزمونی برای نشان دادن اراده و پایداری یک ملت است. توانایی جامعه برای حفظ انسجام، انگیزه و فعالیت مستمر در عمق زندگی روزمره است که نتیجه جنگ را در جنگ نابرابر نظامی مشخص میکند. هستههای خرد محلی، نهادهای کوچک، خودکفا و فعال در سطح محلات، روستاها و شهرکها هستند که نبض مقاومت را در قلب جامعه نگه میدارند. آنها پاسخی عملی به این نیاز حیاتی هستند که مقاومت ملی باید ریشه در خاک و اجتماع داشته باشد. هستههای خرد با شناخت عمیق از بافت محلی، جغرافیا، افراد و نیازهای لحظهای، میتوانند خلأها را پر کرده و جامعه را زنده و پویا نگاه دارند. جنگ ممکن است فراز و فرودهای زیاد و شدیدی داشته باشد، اما زندگی و اراده جمعی برای دفاع نباید متوقف شود. هستههای مقاومت خرد، تضمینکننده این تداوم هستند. اولین و مهمترین وظیفه این هستهها، حفظ روحیه و جلوگیری از فروپاشی امید است. هستههای خُرد با برنامه ریزی عملی خود در تأمین مایحتاج ضروری، امدادرسانی اولیه، حفظ نظم اجتماعی در سطح خرد و برگزاری تجمعات کوچک برای تقویت حس تعلق و هویت مشترک، میتوانند امیدواری واقعبینانه را در جامعه تثبیت کنند. عمل مستقیم و قابل مشاهده، قدرتمندترین پیام برای ایجاد امید، اعتماد و اطمینان در جامعه است.
هستههای خرد با اجرای مراسم و آیینهای جمعی پایدار در بحران، پیوندهای اجتماعی را که در جنگ میتواند آسیب ببیند را ترمیم و تقویت کنند و تابآوری روحی و معنوی جامعه را بالا ببرند. آنها با شناسایی نیازها و پیگیری آنها ازدستگاه های مربوطه، میتوانند سریعترین پاسخها را فراهم کنند.
در جنگ تمامعیار جدید، هر محله سازمانیافته، یک فرماندهی عملیاتی کوچک است که نه تنها از خود دفاع میکند، بلکه بستری برای استمرار زندگی، فرهنگ و اراده ملی فراهم میسازد. سرمایهگذاری در تشکیل، آموزش و توانمندسازی این هستههای خرد مقاومت، در واقع سرمایهگذاری بر روی شکستناپذیری ملت است.
