انتخاب جانشین رهبری، سرنوشتسازترین رویداد در ساختار سیاسی ایران است. در این انتخاب، معیار تجربه عملیاتی در دستگاه حاکمیت و آشنایی عمیق با سبک و رویه امامین انقلاب یک ضرورت راهبردی است. این ضرورت بر چند اصل کلیدی استوار است: ۱)رهبری در جمهوری اسلامی، تنها یک مقام معنوی یا فقهی نیست؛ بلکه رهبری یک دستگاه عظیم پیچیده است. فردی که سابقه کار مستقیم با وزارتخانهها، نهادهای اطلاعاتی، قضایی یا نظامی را داشته باشد، درک عمیقی از چالشهای اجرایی، جریانهای درونی و گرههای اداره کشور خواهد داشت. تجربه کاری، زبان فقه را با واقعیتهای اقتصادی، امنیتی و اجتماعی میآمیزد. ۲)رهبر شهید انقلاب یک سبک رهبری خاص، یک روش سیاستورزی نانوشته و یک شبکه ارتباطی قدرتمند ساخته است. جانشینی که سالها در کنار رهبر شهید انقلاب فعالیت کرده و فرآیند تصمیمگیریهای او را به صورت نظاموار دیده است، میتواند این تجربه انباشته را به خوبی منتقل کند. آشنایی با سبک رهبری رهبر شهید انقلاب به معنای تقلید کورکورانه نیست، بلکه معنای درک چرایی و چگونگی تصمیمات در سطح رهبری است. ۳)در ساختار حاکمیت جمهوری اسلامی ایران، فردی که سالها در بخشهای مختلف در کنار رهبر شهید، فعالیت کرده، دارای سرمایه اجتماعی و اعتماد درونساختاری است. این اعتماد، برای هدایت سازمانهای قدرتمندی مانند سپاه، نیروی انتظامی، قوه قضاییه و وزارتخانهها حیاتی است. ۴)تجربه رهبر شهید انقلاب نشان داده که مسائل کلان نظام جمهوری اسلامی ایران (تحریم، ناآرامیهای داخلی، تنشهای منطقهای و …) نیازمند تصمیمگیریهای لحظهای و مبتنی بر اطلاعات دقیق برگرفته از تجربه زیسته فرد است.
