درگرفتن جنگی مجدد پس از آتشبس جنگ ۱۲ روزه، دروازهای مترقی از عقلانیت سیاسی و بین المللی را به روی ملت ایران گشود و آنها را وارد ساحتی از مقاومت کرد که ملت ایران در آستانه چهلمین روز از جنگ، متحد و هماهنگ، خواستار تداوم جنگ هستند. این خواسته عمومی اگرچه متکی بر نترسی و شجاعت ملت ایران است، اما بیش از آن، نمادی است از اینکه ملت ایران، جنگ را از روی یک منطق امنیت بخش و توسعه گرا طلب میکند. ملت ایران امروز به وضوح شرایط منطقه، به ویژه رژیم صهیونیستی را درک میکند و متوجه این واقعیت هست که رژیم صهیونی، در بحران وجودی قرار گرفته است و هرگونه آتش بس با آن، تمهیدگر تجدیدقوایی برای اوست تا بار دیگر آتش حمله را بر علیه ایران فعال سازد و او این چرخه را تا نابودی ایران رها نخواهد کرد. به همین جهت ملت ایران هرشب در خیابانها، مطالبه مقاومت دارند و تمام قد از نیروهای مسلح کشورشان حمایت میکنند. آنچه در حدفاصل جنگ ۱۲ روزه تا جنگ رمضان بر ملت ایران گذشت، واقعیت و پیامدهای هرکدام از مقولات مذاکره، آتش بس و جنگ را برای افکار عمومی آشکار ساخت و همین تجربه است که امروز سبب شده است تا ملت آستانه تحمل خود را در مقیاسی جدید قرار دهند و حاضر باشند تا هرکجا که لازم است مقاومت کنند. زیرا افق آیندهای که در فردای این مقاومت میبینند، نه تنها به امنیت پایدار در کشور و منطقه میانجامد، بلکه استقلال، آزادی، پیشرفت اقتصادی و قدرت یابی سیاسی_تمدنی جمهوری اسلامی ایران نیز در آن جایگاه ویژه پیدا میکند. بنابراین شور و هیجان سلحشورانهای که این روزها ملت ایران را فراگرفته و در خیابانها سرریز کرده است، متکی بر همین منطق و عقلانیت است. به همین جهت هر دستگاه فکری یا هر جریان سیاسی_اجتماعی که ناتوان از تفسیر این قبیل کنشگریهای ملی است، در واقع عقبتر از عقلانیتی قرار دارد که ملت ایران و افکار عمومی آن در آن جایگاه ایستادهاند.
