رهبر انقلاب ابتدای آذرماه اشاره کرده بودند که «بنا به قولی، رژیم صهیونی بیست سال برای این جنگ برنامهریزی و آمادهسازی کرده بود؛ بعضی اینجور نقل کردند. بیست سال برنامهریزی برای اینکه یک جنگی در ایران رخ بدهد و مردم تحریک بشوند و با آنها همراهی کنند و با نظام بجنگند؛ برای این برنامهریزی شده بود». یکی از اضلاعِ این برنامهریزی، ایجاد شبکههای تروریستی مسلّح در درون خاک ایران بود که مشخّصاً قرار بود در خرداد ماه و همزمان با جنگ ۱۲ روزه فعّال شوند. امّا در جنگ ۱۲ روزه این اتّفاق رخ نداد. رهبری به این نکته در سخنرانی تلویزیونی ابتدای مهر ماه اشاره کردند: «کار را مردم به جایی رساندند که دشمن، به عوامل خودشان گفتند: “بیعُرضهها! ما دیگر چه کار میتوانستیم برای شماها بکنیم که نکردیم؟ زمینهها را فراهم کردیم، بمباران کردیم، عدّهای را ترور کردیم، کشتیم؛ چرا کاری نمیکنید؟”. این عواملشان در ایران، در تهران ــ که البتّه بدون شک عواملی دارند ــ اینها جواب دادند، گفتند ما میخواستیم کارهایی بکنیم امّا مردم به ما اعتنائی نکردند، به ما پشت کردند».
این شبکهی تروریستی که محصول بیست سال برنامهریزی رژیم صهیونی بود، از جنگ ۱۲ روزه تا امروز در کمینِ فرصت و زمینهای بود تا ـ با هماهنگی سیاسی آمریکا و رژیم ـ وارد میدان شوند. از ماهها قبل فرماندهان نیروهای مسلّح و مسئولان امنیتی کشور نسبت به وجود این شبکه آگاهی و برای برخورد با آن آمادگی داشتهاند و منتظر تحرّکات شبکهی تروریستی دشمن بودهاند. اقدامات و تحرّکات این شبکهی تروریستی که قرار بود طی فرآیندِ مهندسیشدهتری در خردادماه پیاده شود، با تعویقی چند ماهه در دیماه به میدان آمده است. بنابراین، «جنگ شهری» دی ماه، در حقیقت «دور دوّم جنگ» با رژیم صهیونی و آمریکا است؛ جنگی که در دور نخست آن با شکست رژیم صهیونی و آمریکا به پایان رسید و انشاالله با آگاهی و همراهی مردم، دور دوّمِ آن نیز با پیروزی جمهوری اسلامی به پایان خواهد رسید.
