اعتراضات کسبه و بازاریان به دلیل نوسانات بازار و اخلال در نظام کسب و کار و معیشت شکل گرفت. اعتراضاتی که خواسته بحقی با عنوان ثبات و آرامش در بازار را طلب میکرد. با این این اعتراضات، نه تنها مقابله و جلوگیری به عمل نیامد بلکه در رسانه ملی و خبرگزاری های رسمی نیز بازتاب گسترده ای پیدا کرد. زیرا هم مطالبه گران مردم عادی و کسبه و بازاریان بودند و هم خواسته به حق و مشروعی را مطرح میکردند. طبیعتا این نوع اعتراضات همیشه وجود داشته و خشونت و درگیری نیز در آن جایی نداشت. همچنین پاسخگویی مسئولان و برگزاری جلسات در سطح بالا با نمایندگان اصناف و شنیدن حرف ها و گلایه های آنها، نشانه شنیده شدن صدای این اعتراضات از طرف مسئولان مربوطه و اهتمام آنها برای حل و فصل مشکلات مردم بود.
اما ماجرا زمانی پیچیده شد که در روزهای بعد از شروع اعتراضات، دشمن با هدف به آشوب کشیدن آن و با راهبرد خشونت حداکثری و کشته سازی، وارد فضای معترضین شد و سعی در پیشبرد اهداف محقق نشده جنگ ۱۲ روزه خود را داشت. درگیری ها و خشونت ها و کشته سازی ها از این روز شروع شد و مزدوران رژیم صهیونیستی و آمریکا، با انواع سلاح های گرم و سرد و حمله به مراکز نظامی و امنیتی و تخریب اموال عمومی و شخصی مردم، ماهیت اعتراضات را به کلی منقلب کرد و با راهبرد کشته سازی از دو جبهه معترضین و نیروهای امنیتی، دست به یک جنایت فجیع زد. بررسی صحنه اعتراضات و آمار جان باختگان، نشان میدهد که بیشترین تعداد قربانیان، در همین روزهای ابتدایی ورود هدفمند دشمن به صحنه اعتراضات رقم خورد و در ادامه با مدیریت صحنه و جداشدن صف معترضین از آشوبگران، و دستگیری لیدرها کم کم فروکش کرد.
