خشونت افراطی نیروهای تروریستی در سطح خیابان های ایران شامل کشته گرفتن از مردم معترض، به آتش کشیدن بیمارستان ها، ماشین های آتش نشانی و بازارهای مردم، حلقه هایی هستند که نقشه دشمن، آنها را به هم متصل کرده است. دشمن در این دور از حمله علیه ایران نیز، ملت ایران را هدف قرار داده بود. به همین جهت، تمرکز خود را بر روی کشته گرفتن از مردم، علی الخصوص مردم معترض قرار داده بود.
لذا در اثناء اغتشاشات، دشمن نیروهای تروریستی خودش را به سمت مراکز نظامی و اسلحه خانه ها هدایت کرد، تاکتیکی که به زعم دشمن، هراتفاقی در پی آن می افتاد، به سود آنها بود. اگر نیروهای حافظ امنیت، برای حفاظت از جان و امنیت ملت، در برابر آنها مقابله میکردند، دشمن در سطح مدیریتی، موفق شده بود با قربانی کردن مزدوران خودش، کشته بگیرد و نظام را ظالم نشان دهد و اگر نیروهای حافظ امنیت، به هر دلیلی در برابر حملات تروریستی مزدوران مقاومت نمی کردند، انواع سلاح ها و تجهیزات نظامی به دست آنها می افتاد و در پی آن، نه تنها کنترل مزدوران تروریست سخت تر میشد، بلکه جان های بی گناه بسیاری توسط این عوامل گرفته میشد و حتی طبق برنامه، به پای جمهوری اسلامی نوشته میشد. این مهم ترین برنامه دشمن است که بتواند کشته سازی وسیعی از مردم، علی الخصوص مردم معترض بگیرد و آنرا به گردن نظام جمهوری اسلامی بیندازد تا از این طریق رابطه ملت و حکومت را متزلزل ساخته و مشروعیتی برای اهداف محتمل بعدی اش شامل شدت بخشی به تحریم ها، جنگ تعرفه ای، حمله نظامی و غیره ایجاد کند.
