جمهوری اسلامی می‌داند کشته‌سازی، سناریوی همیشگی دشمن برای افزایش فشار بین‌المللی است.

یکی از اضلاعِ جنگ روایت در مورد کشته‌های مردمی حوادث دی ماه ۱۴۰۴، بر سرِ «عاملیت» آن است؛ این‌که عاملیت این حوادث بر عهده‌ی چه کسی است. تلاش رسانه‌های دشمن طی روزهای اخیر این بوده است ضمن تاکید بر آمار بالای کشته‌های این حوادث، این کشته‌ها را به جمهوری اسلامی نسبت دهد و این‌گونه بازنمایی کند که حاکمیت سیاسی در ایران برای پیشبرد سیاست‌هایش دست به این اقدام زده است. طبیعی است که در این رسانه‌ها، نقش‌آفرینی شبکه‌های تروریستی که مستندات فراوانی (از جمله اظهارنظر پمپئو و مواضع شفاف برخی مسئولان رژیم صهیونیستی مبنی بر نقش‌آفرینی در این حوادث و حمایت‌های مستقیم رییس‌جمهور آمریکا) برای آن وجود دارد، به کلّی مسکوت گذاشته می‌شود. انگاره‌ای که بی بی سی و ایران اینترنشنال و … تلاش دارند در افکار عمومی بین‌المللی و ذهنیت مردم ایران بسازند، عمدتاً بر سواستفاده‌ی احساسی و عاطفی و جهتدار از غم و مصیبت خانواده‌های عزادار این حادثه استوار است و از منظر استدلال و برهان، ادّعایی بی‌وجه و بی‌اعتبار است.
جمهوری اسلامی اساساً مشروعیت خود را در «مقبولیت مردمی» قرار داده است و مبتنی بر اصل «مردم‌سالاری دینی»، هر گونه کاهش در مقبولیت یا اعتبار عمومی را خطری وجودی برای خود می‌داند. امّا فارغ از این ملاحظات اصولی، حتّی اگر از زاویه‌ی کارکردی و منفعت‌طلبانه رفتار جمهوری اسلامی را مورد ارزیابی قرار بدهیم، عاملیت جمهوری اسلامی در کشتن مردم، هیچ مزیت و کارکردی برای این نظام سیاسی نمی‌تواند در پی داشته باشد. جمهوری اسلامی که در موارد تاریخی متعدّد، سواستفاده‌ی قدرت‌های غربی در استفاده از عناوین حقوق بشری برای تحمیل فشارهای بین‌المللی را تجربه کرده و هزینه‌های آن را متحمل شده است، چرا باید دست به چنین اقدامی بزند و خود را در معرض فشارهای جدید قرار بدهد؟ آن هم در شرایطی که یکی از راهبردهای سیاست خارجی جمهوری اسلامی شکستن اجماع‌ بین‌المللی در فشار بر جمهوری اسلامی است. از این دریچه، ادّعای عاملیت جمهوری اسلامی در کشتن مردم اساساً با راهبردی که در سیاست خارجی در پیش گرفته است، به کلّی متعارض است و می‌توان آن را بی‌وجه و بی‌معنی دانست. منتفع اصلیِ کشته‌های فراوانی مردم، دولت آمریکا و رژیم صهیونیستی و دولت‌های اروپایی هستند که بهانه‌ی لازم برای استمرار مداخله‌گری در امور ایران و تمدید و تشدید فشارهای اقتصادی و ایجاد اجماع بین‌المللی برای حمله نظامی را به دست آن‌ها می‌دهد. بر این اساس، وجود حداقلی از عقل و خرد سیاسی، برای ردّ ادّعای عاملیت جمهوری اسلامی در کشتن مردم کافی است.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

جمهوری اسلامی که در موارد تاریخی متعدّد، سواستفاده‌ی قدرت‌های غربی در استفاده از عناوین حقوق بشری برای تحمیل فشارهای بین‌المللی را تجربه کرده و هزینه‌های آن را متحمل شده است، چرا باید دست به چنین اقدامی بزند و خود را در معرض فشارهای جدید قرار بدهد؟
آخرین مجموعه

14 پیام

۱۴ پیام تبیینی پیرامون مسئله کشته سازی در رخدادهای زمستان ۱۴۰۴

4 پیام

مجموعه پیام های تبیینی پیرامون جنگ دوم اسرائیل و امریکا‌ با ایران

آخرین مطالب
مطالب مرتبط
پیمایش به بالا