پررنگ ترین مأموریت رسانه های فارسی زبان در هنگامه آشوب افکنی در کشور به مقاطعی مربوط می شود که فاز اول تخریب ها و هنجارشکنی ها صورت گرفته و پس از آن با پدید آمدن تعدادی از کشته ها، تمام فنون خود را بکار می گیرند تا خود را خونخواه این کشته ها جا زده و برای موج آفرینی های بعدی به محوریت این خون ها برای خود مرجعیت ایجاد کنند. در دوره های گذشته این رسانه ها با عددسازی و خیال پردازی های مداوم ابتداً تصویری سفاک گونه از جمهوری اسلامی خلق می کنند و سپس با تخدیر برآمده از این ذهنیت سازی، برای بحران سازی حول مراسمات هفتم و چهلم این افراد و سو استفاده از احساسات و رنج های خانواده های آنان اقدامات ۲۴ ساعته ای را دنبال می کنند.
در وضعیت فعلی نیز پرداختن به موضوع کشته شدگان اصلی ترین مضمونی است که رسانه های فارسی زبان کاملاً مشغول روایت پردازی پیرامون آن هستند و با ارائه گزارش ها یا تصاویری تلاش می کنند عددی در حدود ۱۲ هزار کشته را در ذهن مردم ایران تثبیت نموده و سپس با موج سواری بر روی این خون ها، زمینه را برای همراهی توده های مختلف مردم با موج های بعدی آشوب با محوریت خون خواهی کشته شدگان هموار بنمایند. لذا روشن است که در هفته پیش رو نزاع اصلی شناختی و جنگ روایت ها حول مساله کشته شدگان و مسئولیت خون های آنان برپا خواهد بود.
