روشن است که عنصر مرکزی پروژه کشتهسازی، جانهای بیگناه مردم ایران است اما مسئله اصلی در پروژه کشتهسازی، مردم عادیای هستند که قربانی این پروژه شدهاند. وقتی به اهداف مزدوران آموزشدیده دشمن بنگریم و گزارشها را بررسی کنیم وجه ویژهای در فرد قربانی نمییابیم که بخواهد برای آن مزدور مسلح، جلبتوجه کرده باشد؛ با اینحال بسیاری از قربانیان این پروژه، مردم عادی و سادهای بودهاند که صرفاً برای مطالبات اقتصادی خود، به این تجمعات پیوسته بودند و از هرگونه عملیاتی مرتبط با پروژه کشتهسازی بیخبر بودند. اما مزدورانِ دشمن در این پروژه، صرفاً با تمرکز بر کشتهسازی و بدون هیچ فیلتر یا معیاری برای انتخاب فرد قربانی، صرفاً در میان جمعیت معترضان، به صورت مخفیانه به آنان حملهور میشدند و جان بیگناه آنها را میگرفتند؛ لذا بسیاری از قربانیان کشتهسازی، مردم مستضعف و مظلومی هستند که مطالبات اقتصادی داشتند، اما طعمه دشمن شدند.
بعلاوه نگاهی عمیقتر به این مسئله و بررسی وضعیت قاتلین و مزدوران آموزشدیده نیز نشان میدهد که جدای از یک سری معاندان قدیمی، بخشی از این افراد، از قشر ضعیف جامعه بودند. بهنوعی کل فضای حاکم در پروژه کشتهسازی، اعم از قاتل و قربانی را، کسانی تشکیل دادهاند که تعلقی به طبقات بالایی جامعه ندارند و دشمن با سوءاستفاده حداکثری از آنها، تلاش داشت تا اهداف خودش را پیش ببرد. در نتیجه خانوادههای عادی و مردم عادی، بیشترین درد را در این پروژه تحمل میکنند؛ دردی که با هیچ یک از مشکلات قبلی آنها قابل مقایسه نخواهد بود.
