مشابهت اقدامات تروریستی اخیر با الگوی ترورهای گروهک منافقین، نشاندهنده تکرار یک الگو در بهرهگیری از خشونت به عنوان ابزار اصلی برای دستیابی به اهداف است. بررسی دقیق، ارتباطات عمیقی میان این دو جریان تروریستی آشکار میکند. گروهک منافقین در اوایل انقلاب اسلامی، به ویژه در دهه شصت، با استفاده از خشونت شدید و وحشیانه – از جمله آتش زدن افراد، ترورهای کور و حملات انتحاری – به دنبال ایجاد ترس و بیثباتی در جامعه بود. این اقدامات، فراتر از صرفاً کشتار، به عنوان یک ابزار تبلیغاتی و فشار روانی برای تضعیف حکومت و ایجاد فضایی از ناامنی در بین مردم مورد استفاده قرار میگرفت.
در اقدامات تروریستی اخیر نیز، شاهد تکرار این الگو هستیم. تخریب ساختارهای امنیتی و سیاسی و ایجاد بیثباتی از طریق حملات تروریستی، تلاش برای نشان دادن ناتوانی ساختار حاکمیت در برقراری امنیت و فراهم کردن بستر برای اعمال قدرت است. این اقدامات نه تنها برای ترساندن جامعه، بلکه برای ایجاد یک فضای روانی خاص و القای این باور است که حکومت قادر به حفظ امنیت نیست. این فرهنگ خشونت که به عنوان ممیزه و شاخصه این گروهها به عیان در اقدامات روزهای اخیر نمایان بود، نشاندهنده تداوم یک استراتژی تروریستی است که با تکیه بر ترس و وحشت، به دنبال رسیدن به اهداف خود است. این تکرار الگو، ضرورت تقویت هوشیاری عمومی و مقابله با این نوع تهدیدات را برجسته میسازد.
