کسانی که در سالهای گذشته در برابر طرحهایی که به صیانت از فضای مجازی کشور و حفظ امنیت اطلاعات میپرداختند، مخالفت کردند، باید اکنون پاسخگوی وضعیت امروز باشند. این طرحها، که مبتنی بر نیاز به سازگاری فضای مجازی با ارزشهای ملی و ایجاد چارچوبی متعادل بین آزادی بیان؛ سهولت ارتباطات و امنیت ملی بودند، مورد تندروی های بی منطق و مخالفت های لجوجانه قرار گرفتند. این مخالفتها، منجر به ایجاد بحران در فضای مجازی و همچنین موجب تضعیف ظرفیتهای دفاعی از ارزشهای ملی و دینی شد از سوی دیگر وضعیت نابسمان و هرج و مرج موجود در فضای مجازی به صورت همزمان بستر فعالیت دشمن و سازماندهی ذهنی و شبکه سازی اجتماعی برای آنها را فراهم کرد.
قطعی اینترنت در دوران ناآرامیها، نشان داد که بدون چارچوب قانونی و سازماندهی شده، فضای مجازی به سرعت در دست نیروهای ناامن و دشمن خارجی قرار میگیرد. آنچه در گذشته به عنوان محدودیت تلقی میشد، امروز بیش از پیش به عنوان یک ضرورت دفاعی محسوب میشود. این طرحها نه تنها میتوانستند بازدید از اطلاعات امنیتی را جلوگیری کنند، بلکه امکان هماهنگی نیروهای مردمی در برابر تهدیدات را نیز فراهم میکردند. اما این فرصت از دست رفت، زیرا مخالفان، از اهمیت حفظ امنیت اطلاعات و سیستمهای دیجیتال کشور بیخبر بودند. بنابراین، اکنون زمان آن است که آنها که در گذشته مخالفت کردند، پاسخگوی نتایج این اقدامات باشند اگر در گذشته این طرحها پذیرفته میشد، امروز شاید کشور بهتر میتوانست در برابر تهدیدات از خود دفاع کند.
