تحولات اخیر و تغییر محاسبات در میان بازیگران منطقهای، بهطور مستقیم تحت تأثیر درک آنها از قدرت دفاعی و اراده تزلزلناپذیر ایران قرار گرفته است. این درک جدید به این جمعبندی منجر شده است که هرگونه درگیری نظامی مستقیم یا غیرمستقیم میان ایالات متحده و ایران تمامی منطقه را به ورطه خسارتهای جبرانناپذیر خواهد کشاند و محدود به یک رویارویی صرفا دوجانبه نخواهد بود.
نکته کلیدی که کشورهای همسایه را به موضعگیری محتاطانه سوق داده، توانایی دفاعی ایران است. محاسبات منطقهای نشان میدهد که در صورت وقوع درگیری، پایگاههای آمریکا در کشورهای همسایه هدف قرار خواهند گرفت. این امر به طور مستقیم منافع امنیتی و حاکمیتی دولتهای میزبان را به خطر میاندازد و نشان میدهد که بی تفاوتی آنان به هیچ وری به نفع آنها نیست.
علاوه بر تهدید مستقیم پایگاهها، پتانسیل ایران برای ایجاد اختلال گسترده در ثبات منطقه بسیار بالاست. کشورهای منطقه بهخوبی دریافتهاند که ایران ظرفیت درگیریهای چندلایه و گستردهای را دارد که میتواند امنیت شکننده موجود را کاملاً بر هم زند. هیچ یک از همسایگان خواهان چنین بیثباتیای نیستند.
مهمتر از آن، آسیبپذیری حیاتی اقتصادی منطقه است. هرگونه درگیری نظامی، مستقیماً جریان انرژی و مسیرهای حیاتی تجارت را مختل خواهد کرد؛ آسیب دیدن شریانهای انرژی خلیج فارس، تهدیدی وجودی برای اقتصادهای وابسته به نفت و گاز در منطقه و جهان است و این چیزی نیست که همسایگان مایل به پذیرش آن باشند. در نتیجه، قدرت بازدارندگی ایران، ناخواسته، همه بازیگران منطقهای را به سمت حفظ وضع موجود و دوری از تشدید تنش سوق داده است.
