دی ۲۹, ۱۴۰۴

در اثناء اغتشاشات، دشمن نیروهای تروریستی خودش را به سمت مراکز نظامی و اسلحه خانه ها هدایت کرد، تاکتیکی که به زعم دشمن، هراتفاقی در پی آن می افتاد، به سود آنها بود.

ماجرا زمانی پیچیده شد که در روزهای بعد از شروع اعتراضات، دشمن با هدف به آشوب کشیدن آن و با راهبرد خشونت حداکثری و کشته سازی، وارد فضای معترضین شد و سعی در پیشبرد اهداف محقق نشده جنگ ۱۲ روزه خود را داشت.

به استثنای جماعت مزدوری که به هلاکت رسیدند، جمع کثیری از هموطنان ایرانی در این حوادث به شهادت رسیدند یا قربانی مطامع گروه‌های تروریستی شدند. جامعه‌ی ایران نسبت به این حادثه‌ی تلخ، قطعاً احساس غم و مصیبت دارد که باید به این احساس غم‌آلود توجّه داشت.

در مرحله اول، پلیس مردمی و دلسوز و بسیج قهرمان با ملاحظه جان افراد بی اطلاع در جمعیت، نه تنها از سلاح های خود استفاده نکردند، بلکه در مواردی حتی سلاحی نیز به همراه نداشتند تا به این شکل، جان خود را سپر مردم و فدای امنیت این کشور عزیز کنند.

خروجی تحولات امروز کاملا به اراده و خواست تک تک مردم ایران گره خورده است و حتی شدت و ضعف آن نیز حتما در اراده امروز و فردای دشمنان و دوستان مردم ایران مؤثر واقع خواهد شد.

در واقع عامل اساسی در کشاندن غرب به میدان تحریم های اقتصادی، افرادی در داخل کشور بودند که با بروز ناهنجاری های خیابانی و رسانه ای دشمن را نسبت به تنگ کردن این حلقه فشار امیدوار کردند.

رئیس جمهور امریکا بلافاصله پس از حضور میلیونی مردم در اجتماعات حمایتی از نظام در سراسر کشور، دستور تحریمی جدیدی مبنی بر اعمال تعرفه ۲۵ درصدی برای کشورهایی که با جمهوری اسلامی مراوده تجاری دارند، را ابلاغ نمود.

همیشه درک همگان از موضوعات واحد برابر نیست، درکی که مشاهده کننده‌ی صحنه‌ی وحشیانه‌ی بریده شدن گلوی یک جوان از واقعیت متجاوزان به امنیت عمومی مردم پیدا میکند با درکی که مدعیان دروغین آزادی‌بیان با ادعای اعتراضات اجتماعی و تجمعات مسالمت‌آمیز در ذهن افکار عمومی مخاطب خود ایجاد میکنند دو تصویر کاملاً متضاد است.