شهرهای موشکی ما در جنگ ۱۲ روزه آسیب چندانی ندیدند.
یکی از مهمترین اهداف اسرائیلی ها و امریکایی ها در طی جنگ دوازده روزه فلج کردن بازوی موشکی ایران بود اما آنچه در پایان این نبرد برایشان در مورد این اهدف ماند تنها چند ادعای تبلیغاتی توخالی بود که به راحتی عدم صحت آنها قابل اثبات بود و این بر می گشت به مهندسی پیچیدهای که نخستین بار در مهرماه ۱۳۹۴ با رونمایی از اولین شهر موشکی در عمق ۵۰۰ متری زمین آشکار شد و طی یک دهه به شبکهای مستحکم و نفوذناپذیر در سراسر کشور گسترش یافت. در حالی که دشمن تصور میکرد با بمبارانهای سنگین نقاط سطحی توانمندی موشکی را فلج کرده اما واقعیات گویای چیز دیگری بود تعداد نامشخص و پراکندگی در پهنه وسیع ایران و گستردگی شهرهای موشکی در زیر زمین و اعماق کوه ها ابهام و ناتوانی را بر محاسبات دشمنان ایران تحمیل کرده است، سردار تنگسیری، فرمانده نیروی دریایی سپاه در مصاحبه ای می گوید: «شهرهای موشکی ایران تنها محدود به کوهستانهای مرکزی نیستند؛ بلکه در طول ساحل خلیج فارس و دریای عمان، این شهرکها تا عمق بیش از ۷۰ کیلومتر گسترده شدهاند.» این شبکه عظیم زیرزمینی که تماماً مسلح و همیشه آماده شلیک است، فضایی دسترس ناپذیر و غیرقابل ردیابی را برای دشمن ایجاد کرده که هیچ بمب سنگرشکن شناخته شده ای قادر به انهدام زنجیره عملیاتی آن نیست. تحلیلگران نظامی و مقامات ارشد سپاه، همواره بر این نکته تأیید داشتند که ساختار شهرهای موشکی بر مبنای تداوم عملیات در شرایط بحران طراحی شده است.
